Przy dużym finansowaniu zapłacenie odsetek i posiadanie umowy kredytu nie wystarczają do rozpoznania całego kosztu w CIT. Art. 15c ogranicza nadwyżkę kosztów finansowania dłużnego. Co do zasady porównuje się ją z wyższą z dwóch kwot: 3 mln zł albo 30% podatkowej EBITDA. Tych kwot nie dodaje się do siebie.
Najpierw sprawdź, co w ogóle może być kosztem
Limit z art. 15c nie legalizuje wydatku, który nie spełnia ogólnych warunków kosztu. Trzeba wcześniej ocenić cel finansowania, związek z działalnością i inne wyłączenia, a także moment potrącenia odsetek. Odsetki naliczone, lecz niezapłacone, wymagają uwzględnienia szczególnych reguł ustawy.
Przy finansowaniu inwestycji część wydatków może zwiększać wartość początkową środka trwałego. Wtedy nie należy utożsamiać całego kosztu księgowego z bieżącym odliczeniem. Takie przypadki analizujemy w ramach rozliczenia podatkowego inwestycji.
Limit obejmuje więcej niż odsetki od wspólnika
Pojęcie kosztów finansowania dłużnego jest szerokie. Może obejmować odsetki, prowizje, opłaty i inne koszty związane z uzyskaniem oraz korzystaniem z finansowania, zgodnie z ustawową definicją. Trzeba też sprawdzić koszty ujęte w wartości składnika majątku oraz komponent odsetkowy odpowiednich umów.
Ograniczenie nie dotyczy wyłącznie podmiotów powiązanych. Kredyt z niezależnego banku również może wejść do kalkulacji. Powiązanie z finansującym tworzy dodatkowe zagadnienia, np. ceny transferowe, ale brak powiązania nie wyłącza automatycznie art. 15c.
Co oznacza nadwyżka i podatkowa EBITDA?
W uproszczeniu nadwyżka to różnica pomiędzy uwzględnianymi w kalkulacji kosztami finansowania a przychodami o charakterze odsetkowym. Nie porównuje się z limitem każdej faktury odsetkowej osobno. Trzeba zebrać dane podatnika za właściwy rok.
Podatkowa EBITDA jest wielkością ustalaną według wzoru ustawowego. Nie wystarczy przepisać wskaźnika EBITDA z raportu zarządu lub umowy bankowej. Różnice podatkowe, amortyzacja oraz odpowiednio ujmowane koszty i przychody finansowe mogą zmienić podstawę limitu.
Przykład: wyższy próg to 3 mln zł
Zakładamy rok dwunastomiesięczny, brak szczególnych wyłączeń i koszty spełniające wcześniejsze warunki podatkowe. Koszty finansowania wynoszą 6 mln zł, a przychody odsetkowe 1 mln zł. Nadwyżka wynosi więc 5 mln zł. Podatkowa EBITDA to 8 mln zł, a 30% tej wartości wynosi 2,4 mln zł.
Wyższa z porównywanych kwot to 3 mln zł. Nadwyżka ponad limit wynosi 2 mln zł i w tym przykładzie podlega wyłączeniu z kosztów w danym roku. Błędem byłoby odjęcie łącznie 3 mln zł i 2,4 mln zł, a następnie uznanie, że limit 5,4 mln zł obejmuje całą nadwyżkę.
Gdyby podatkowa EBITDA wynosiła 20 mln zł, jej 30% wyniosłoby 6 mln zł. Przy tej samej nadwyżce 5 mln zł samo ograniczenie z przykładu nie spowodowałoby wyłączenia kosztu.
Krótki rok i szczególne źródło finansowania
Kwota 3 mln zł wymaga dostosowania przy roku podatkowym innym niż dwunastomiesięczny: ustawa przewiduje 250 000 zł za każdy rozpoczęty miesiąc. Osobny przepis dotyczy finansowania uzyskanego od fundacji rodzinnej — nie należy automatycznie stosować do niego kwotowego progu 3 mln zł.
Istnieją również ustawowe wyjątki, m.in. dla określonych przedsiębiorstw finansowych. Przed kalkulacją trzeba zatem potwierdzić zakres podmiotowy i przedmiotowy, a dopiero później porównywać liczby.
Co z kosztami wyłączonymi w tym roku?
Ustawa przewiduje możliwość rozliczenia kosztów wyłączonych na podstawie art. 15c w następnych pięciu latach podatkowych, w ramach obowiązujących ograniczeń. Nie jest to zwykła strata podatkowa i nie należy mieszać obu ewidencji. Przy przekształceniach i grupach podatkowych występują dalsze ograniczenia.
BTLA może przygotować kalkulację limitu, harmonogram kosztów do przeniesienia i uzgodnienie do CIT-8 w ramach doradztwa CIT. Do analizy potrzebne są umowy finansowania, zestawienia kosztów oraz dane do podatkowej EBITDA.
Podstawa prawna i źródła
- Ustawa o CIT — tekst ujednolicony, Dz.U. 2026 poz. 554 ze zmianami. Art. 15c ust. 1, 1b, 3, 6, 12 i 14–19; art. 16 ust. 1 pkt 10–11.
Stan informacji: 31 października 2026 r.
