Odroczenie wykonania kary pozbawienia wolności

Sąd musi odroczyć wykonanie kary w przypadku choroby psychicznej lub innej ciężkiej choroby uniemożliwiającej wykonywanie tej kary. Odroczenie trwa do czasu ustania jednej z tych dwóch przeszkód. Warto przy tym wspomnieć, że za ciężka chorobę uznaje się taki stan skazanego, w którym umieszczenie go w zakładzie karnym może zagrażać życiu lub spowodować dla jego zdrowia poważne niebezpieczeństwo.

Sąd może (na wniosek skazanego) odroczyć wykonanie kary pozbawienia wolności na okres do roku, jeżeli natychmiastowe wykonanie kary pociągnęłoby dla skazanego lub jego rodziny zbyt ciężkie skutki. O jakie ciężki skutki chodzi? Sąd zawsze rozpatruje każdy przypadek indywidualnie, jednakże tytułem przykłady wskazać należy, że może chodzić np. o: zabiegi lecznicze, egzaminy lub ważne obowiązki zawodowe. Częste są również przypadki, w których skazany opiekuje się innym członkiem swojej rodziny.

Ponadto w przypadku kobiety ciężarnej oraz osoby (skazanej) samotnie sprawującej opiekę nad dzieckiem sąd może odroczyć wykonanie kary na okres do 3 lat po urodzeniu dziecka. Sąd może także odroczyć wykonanie kary pozbawienia wolności w wymiarze do roku, jeżeli liczba osadzonych w zakładach karnych lub aresztach śledczych przekracza w skali kraju ogólną pojemność tych zakładów.

Jednorazowo sąd może odroczyć wykonanie kary pozbawienia wolności na okres nieprzekraczający 1 roku, a łączny okres odroczenia nie może przekroczyć 1 roku.

Istnieje jednakże grupa skazanych, którzy nie mogą skorzystać z dobrodziejstwa odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności w przypadku przeludnienia zakładów karnych. Należy do nich skazani:

• którzy dopuścili się przestępstwa z zastosowaniem przemocy lub groźby jej użycia
• działający w warunkach recydywy
• skazani którzy z przestępstw uczynili sobie stałe źródło dochodu
• skazany za przestępstwa określone w art. 197–203 k.k. popełnione w związku z zaburzeniami preferencji seksualnych