btla logotyp grupa

Stawka estońskiego CIT a termin podjęcia uchwały o podziale zysków

Estoński CIT, popularna forma opodatkowania przychodów firm, wiąże się z wieloma aspektami prawnymi, których zrozumienie jest kluczowe, aby właściwie wykorzystać jego korzyści podatkowe. Jak wskazuje najnowsze orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Gdańsku, moment podjęcia uchwały o podziale zysków – a nie moment wypłaty dywidendy – determinuje, jaką stawkę estońskiego CIT należy zastosować do wypracowanego dochodu. Wyrok ten rozwiewa istotne wątpliwości i wnosi klarowność do interpretacji przepisów o estońskim CIT.

Uchwała o podziale zysków jako kluczowy moment

Sprawa rozpatrywana przez WSA dotyczyła spółki, która miała status małego podatnika w pierwszym roku korzystania z estońskiego CIT. Wówczas przysługiwała jej obniżona stawka 10% podatku. Spółka planowała wypłacić zyski wypracowane w tym pierwszym roku opodatkowania ryczałtem, jednak w trzecim roku działalności jej status już się zmienił i przestała kwalifikować się jako mały podatnik.

Spółka argumentowała, że skoro zysk pochodził z okresu, kiedy obowiązywała niższa stawka CIT, to właśnie ta stawka powinna mieć zastosowanie. Krajowa Informacja Skarbowa (KIS) jednak wskazała, że decydującym czynnikiem jest data podjęcia uchwały o podziale zysku, a nie rok jego wypracowania czy wypłaty dywidendy.

Wyrok WSA w Gdańsku potwierdza stanowisko KIS

W wyroku z 9 października 2024 r. WSA w Gdańsku poparł interpretację KIS, uznając, że zgodnie z art. 28o ust. 1 ustawy o CIT stawka podatku jest określana na podstawie statusu spółki w roku, w którym podejmowana jest uchwała o podziale zysku. Tym samym sąd podkreślił, że dochód podlegający estońskiemu CIT powstaje w momencie podjęcia uchwały o jego wypłacie, nie zaś w momencie jego wypracowania czy wypłaty.

Sędzia Irena Wesołowska, uzasadniając wyrok, zwróciła uwagę, że przepisy regulujące estoński CIT jednoznacznie wiążą moment opodatkowania z decyzją o podziale zysków, a nie z faktem ich wypracowania przez spółkę. Tym samym zastosowanie ma stawka obowiązująca w momencie podjęcia uchwały, co oznacza, że nawet jeżeli zysk wypracowano w czasie, gdy spółka była małym podatnikiem, to podział zysków w okresie, gdy jej status już się zmienił, oznacza zastosowanie wyższej stawki CIT.

Znaczenie dla praktyki podatkowej spółek

Orzeczenie WSA w Gdańsku ma istotne znaczenie dla spółek korzystających z estońskiego CIT. Wskazuje bowiem, że strategiczne decyzje o podziale zysków powinny uwzględniać aktualny status spółki oraz obowiązującą stawkę CIT w momencie podejmowania uchwały. W ten sposób spółki mogą lepiej planować swoje obciążenia podatkowe i unikać nieoczekiwanych zobowiązań.

Dla przedsiębiorców istotne jest również to, że wyrok WSA w Gdańsku potwierdza wcześniejsze orzeczenia, m.in. wyrok WSA w Warszawie z grudnia 2023 roku. Mimo że wyrok ten nie jest jeszcze prawomocny, stanowi ważny sygnał dla firm korzystających z estońskiego CIT i planujących podział zysków w kolejnych latach.

Podsumowanie

Wyrok WSA w Gdańsku w sprawie estońskiego CIT wyznacza jasną linię interpretacyjną: stawka CIT przy podziale zysków zależy od statusu spółki w momencie podjęcia uchwały o ich wypłacie, a nie od roku, w którym zyski te wypracowano. To istotna informacja dla firm rozważających wypłatę dywidend w ramach estońskiego CIT, szczególnie jeśli ich status jako małego podatnika ulega zmianie.

Dla przedsiębiorców planujących optymalizację podatkową kluczowe staje się uwzględnienie zarówno momentu, jak i formy wypłaty zysku, by korzystać z estońskiego CIT w sposób najbardziej efektywny.

Autor:

Maciej Szkutnik

Specjalista ds. Podatków

 

Skontaktuj się ze specjalistą