VAT – nowe obowiązki raportowania płatności transgranicznych

Obowiązki wynikające z nowych przepisów dotyczą „dostawców usług płatniczych”, a wiec w rozumieniu przepisów ustawy o usługach płatniczych są to: banki krajowe, oddziały banków zagranicznych, instytucje kredytowe, instytucje pieniądza elektronicznego i ich oddziały, instytucje płatnicze i spółdzielcze kasy oszczędnościowe (SKOK).

Od nowego roku, wymienione powyżej instytucje, będą zobowiązane do prowadzenia dokładnych ewidencji odbiorców płatności i płatności transgranicznych dla odbiorców otrzymujących usługi płatnicze, odpowiadające ponad 25 płatnościom w ciągu kwartału.

Jak rozumieć płatności transgraniczne?

Według nowych przepisów płatność uznaje się za transgraniczną, kiedy płatnik znajduje się na terytorium państwa członkowskiego UE, a odbiorca płatności na terytorium jakiegokolwiek innego państwa. Przy czym nie chodzi tu o fizyczną obecność na terytorium innego państwa, a spełnienie przesłanek wymienionych w ustawie. Płatnik jak i odbiorca „znajdują się” na terenie jakiegoś państwa, kiedy IBAN, BIC lub inny kod identyfikacyjny jednoznacznie identyfikuje tożsamość i lokalizację jednego z nich w danym państwie.

Co znajdzie się w rejestrze?

Jak już wcześniej wspomnieliśmy, dostawcy usług płatniczych zobowiązani będą do prowadzenia ewidencji odbiorców i płatności transgranicznych. W rejestrze powinny znaleźć się następujące dane:
– BIC lub inny kod identyfikacyjny jednoznacznie identyfikujący dostawcę usług płatniczych,
– imię i nazwisko lub nazwę odbiorcy płatności zgodnie z danymi posiadanymi przez dostawcę,
– numer, za pomocą którego odbiorca płatności jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej lub inny numer, za pomocą którego odbiorca płatności jest zidentyfikowany dla celów podatkowych, jeżeli jest dostępny,
– IBAN lub inny identyfikator, który jednoznacznie identyfikuje odbiorcę płatności oraz podaje jego lokalizację,
– w przypadku gdy odbiorca płatności otrzymuje środki pieniężne nie mając rachunku płatniczego – BIC lub inny kod identyfikacyjny, który jednoznacznie identyfikuje dostawcę usług płatniczych działającego w imieniu odbiorcy płatności oraz podaje jego lokalizację,
– adres odbiorcy płatności, jeżeli jest dostępny, zgodnie z danymi posiadanymi przez dostawcę,
– dane dotyczące płatności transgranicznych oraz zwrotów płatności zidentyfikowanych jako odnoszące się do płatności transgranicznych.

Nowe przepisy nakładają obowiązki jedynie na dostawców usług płatniczych. Obciążenia z nimi związane nie wydają się szczególnie dotkliwe, a celem regulacji jest uszczelnienie systemu podatku od towarów i usług w branży e-commerce. Nowy rok dla działających w niej podatników nie zapowiada się gorzej niż poprzednie.